Προβολή της ταινίας “The Face of Another”

Την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου στις 21:00 θα προβληθεί η ταινία “The Face of Another” (1966, 122′), κλείνοντας το αφιέρωμά μας στους Hiroshi Teshigahara και Kobo Abe.

O Teshigahara (Τόκιο, 1927-2001) θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Nūberu bāgu (Japanese New Wave cinema) των δεκαετιών 1950-1970. Απόφοιτος του Tokyo National University of Fine Arts and Music, υπήρξε ανάμεσα σε άλλα ζωγράφος, γλύπτης, διάσημος καλλιτέχνης της ανθοδετικής τέχνης Ikebana, και διηύθυνε όπερες και έργα παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου No. Ως σκηνοθέτης είχε στο ενεργητικό του 21 φιλμ, τα περισσότερα εκ των οποίων ντοκιμαντέρ με διάφορες θεματικές και οκτώ ταινίες μυθοπλασίας. Μαζί με τον λογοτέχνη (και μετέπειτα συνεργάτη του) Kobo Abe υπήρξαν μέλη της ομάδας Night Association του αβανγκάρντ συγγραφέα Hanada Kiyoteru.

Μετά τα “Pitfall” (1962) και “Woman in the Dunes” (1964) οι Teshigahara και Abe θα συνεργαστούν για τρίτη φορά στην ταινία “The Face of Another” (βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Abe). Κάνοντας μια εφιαλτική διάγνωση για τη σύγχρονη κοινωνία, η ταινία ακολουθεί έναν παραμορφωμένο άντρα καθώς αποκτά μια ανθρωπόμορφη μάσκα από έναν ειδικό γιατρό. Εξερευνώντας θεματικές όπως αυτές της ταυτότητας, της ελευθερίας και της μοναξιάς, η ταινία δείχνει τον πρωταγωνιστή να αδυνατεί να επανενταχθεί στην κοινωνία (από όπου ήταν αποκομμένος) με αποτέλεσμα να στραφεί στην εκδίκηση.

Φόντο της περιπλάνησης του πρωταγωνιστή είναι η σύγχρονη Ιαπωνία (του 1960), η οποία έπειτα από έναν καταστροφικό πόλεμο (ξανα)μετατρέπεται σε οικονομική υπερδύναμη, ενώ η αστικοποίηση και η “πρόοδός” της οδήγησε την κοινωνία της σε μια εποχή βίαιου μοντερνισμού. Σε μια αμήχανη και γκροτέσκα επικοινωνία με τις παραδόσεις της, η ταυτότητα της σύγχρονης Ιαπωνίας εμφανίζεται καπιταλιστικοποιημένη, υπερ-τεχνολογικοποιημένη και στραμμένη προς τη Δύση. Μια κοινωνία εξατομίκευσης, μοναξιάς και έλλειψης νοήματος.

Unable to suspect others, unable to believe in others, one would to live in a suspended state, a state of bankrupt human relations, as if one were looking into a mirror that reflects nothing.”
― Kōbō Abe, The Face of Another

 

Προβολή της ταινίας “Woman in the Dunes”

Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου στις 21:00 θα προβληθεί η ταινία “Woman in the Dunes” (1964, 123′), η δεύτερη ταινία του αφιερώματος στον Hiroshi Teshigahara, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Kobo Abe (δημοσιευμένο το 1962). Το εν λόγω έργο είναι το μοναδικό του Abe που έχει μεταφραστεί και εκδοθεί στα Ελληνικά (εκδ. Άγρα, 2004, σε μετάφραση του Στέλιου Παπαλεξανδρόπουλου). Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα μετά τη διαγραφή του από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιαπωνίας σηματοδοτώντας μια πολιτική και αισθητική μετατόπιση. Μια μετατόπιση που από κάποιους διαβάστηκε ως διολίσθηση στον κομφορμισμό και τον μικροαστισμό, ενώ από άλλους στην λογοτεχνική αρτιότητα και στην καλλιτεχνική ωριμότητα.

Ο Kobo Abe (Τόκυο, 1924-1993) ήταν λογοτέχνης, θεατρικός συγγραφέας, φωτογράφος και μουσικός. Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και συνεργάτης του μαρξιστικού λογοτεχνικού περιοδικού Kindai Bungaku (Σύγχρονη Λογοτεχνία). Μαζί με τον σκηνοθέτη/καλλιτέχνη (και μετέπειτα συνεργάτη του) Hiroshi Teshigahara υπήρξαν μέλη της ομάδας “Night Association” του avand-guard συγγραφέα Hanada Kiyoteru. Στο αισθητικό πεδίο προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τον κομμουνισμό μέσα από τον Σουρρεαλισμό, απομακρυνόμενοι από τον (σοβιετικό) σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Με πρότυπο τον Vladimir Mayakovsky οδηγήθηκαν σε αυτό που ονομάστηκε “μαγικός ρεαλισμός” (δείγμα του οποίου ήταν η πρώτη ταινία του αφιερώματος “Pitfall”)

Ο Abe επηρεάζεται από συγγραφείς όπως ο Ρίλκε, ο Πόου, ο Ντοστογιέφσκι, η υπαρξιστική φιλοσοφία του Χάιντεγκερ και του Γιάσπερς. Η κύρια οφειλή του αποδίδεται σε συγγραφείς του Ευρωπαϊκού μοντερνισμόυ όπως ο Τζόυς και κυρίως ο Κάφκα. Διαβάζουμε στον πρόλογο του Στέλιου Παπαλεξανδρόπουλου στην ελληνική έκδοση του βιβλίου: Η θεματική, με τα μοτίβα της κλειστοφοβίας, της μοναξιάς, της μεταμόρφωσης σε άλλου είδους υπάρξεις, ακόμα και της αιφνίδιας εύρεσης σε εντελώς άγνωστες, αλλόκοτες καταστάσεις ή κόσμους, αντικατοπτρίζει λίγο-πολύ τη θεματική του Κάφκα, της υπαρξιακής λογοτεχνίας, του θεάτρου του παραλόγου και της επιστημονικής φαντασίας. Η περιγραφή ιδιαίτερων κόσμων, που συνδυάζουν το τρομακτικό με το ειδυλλιακό, ο συνδυασμός της ποιητικότητας με τη ματιά του φυσικού επιστήμονα ή του μαθηματικού, η γρήγορη εναλλαγή της φρίκης και του χιούμορ, της τρυφερότητας και του κυνισμού είναι κάποια από τα πιο προφανή στοιχεία που χαρακτηρίζουν την τέχνη του Abe.

Το 1962 διαγράφονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιαπωνίας 28 λογοτέχνες, κατηγορούμενοι για απόκλιση από τη γραμμή του Κόμματος, ανάμεσά τους και ο Abe. Την ίδια χρονιά εκδίδεται “Η Γυναίκα της Αμμου” με σαφείς διαφοροποιήσεις από τα προηγούμενα έργα του (αν και ο ίδιος θα δηλώσει αργότερα ότι υπάρχει ένα νήμα που διατρέχει όλο του το έργο). Οι διαφοροποιήσεις αυτές αφορούν τόσο στην πολιτική στράτευση του συγγραφέα, όσο και στη λογοτεχνική του γλώσσα. Απομακρύνεται από μια προγραμματική σύγκλιση Σουρρεαλισμού και Μαρξισμού, οδηγούμενος σε (μια επιστροφή σε) θεματικές πιο υπαρξιστικές: η σχέση του ατόμου με την οργανωμένη κοινότητα, το παράλογο της ύπαρξης, η νοηματοδότηση της ανθρώπινης πράξης, η εσωτερική αίσθηση του χρόνου: δίπλα στην άμμο, όλα τα πράγματα που έχουν μορφή είναι αβέβαια και μάταια. Μόνη βεβαιότητα η ροή της άμμου, που αρνείται όλες τις μορφές. [σελ. 60]

Κινηματογραφικό αφιέρωμα στους Hiroshi Teshigahara και Kobo Abe

Κινηματογραφικό αφιέρωμα με προβολή τριών ταινιών του σκηνοθέτη Hiroshi Teshigahara βασισμένες σε βιβλία του Kobo Abe.

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου: Pitfall (1962, 97′)

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου: Woman in the Dunes (1964, 123′)

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου: The Face of Another (1966, 124′)

Ώρα προβολών 21:00

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 31/10/2019 στις 21:00

Μεσοκαλόκαιρο (Midsommar)

Τρόμου, 2019, 147′
Σκηνοθεσία: Άρι Άστερ , Παίζουν: Φλόρενς Πιού, Τζακ Ρέινορ, Βίλχελμ Μπλόμγκρεν

Σε μια προσπάθεια να ξεπεράσει μια τραγική απώλεια και να σώσει τη σχέση της, μια νεαρή γυναίκα αποφασίζει να ταξιδέψει με τον σύντροφό της και τους φίλους του σε ένα παγανιστικό φεστιβάλ, όπου μια σειρά παράξενων γεγονότων παίρνουν βίαιη τροπή.

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 24/10/2019 στις 21:00

Οι προβολές του μπερντέ ξεκινούν αυτή την Πέμπτη με τους Ισοβίτες του Θόδωρου Μαραγκού.

Ελληνική ταινία, 2008, 107′
Παίζουν: Βαγγέλης Μουρίκης, Τάκης Σπυριδάκης, Κατερίνα Δασκαλάκη, Στέφανο Ρίσκα

Ο Πάνος, φορτηγατζής και νυχτερινός ταξιδευτής, κι ο Λοχαγός, ένας αγανακτισμένος και διαμαρτυρόμενος πολίτης, βρίσκονται συγκρατούμενοι στο ίδιο κελί, μετατρέποντας τη φυλακή σε πεδίο μάχης.

Προβολή ταινίας – Πέμπτη 06/06/2019 στις 21:00

Η μπαλάντα του Μπάστερ Σκραγκς (The ballad of Buster Scruggs)

ΗΠΑ, 2018, 133′
Σκηνοθεσία: Ιθαν Κοέν, Τζόελ Κοέν, Παίζουν: Τζείμς Φράνκο, Μπρένταν Γκλίσον, Ζόι Καζάν, Λίαμ Νίσον, Τιμ Μπλέικ Νέλσον, Τομ Γουέιτς

Μελαγχολική, κυνική, αστεία, τρυφερή, ρομαντική, σουρεαλιστική, σκληρή, πικρή, η σπονδυλωτή ταινία των αδελφών Κοέν χωρά μέσα στις έξι ξεχωριστές ιστορίες της, σχεδόν όλο το σινεμά τους σε ένα ακαταμάχητο πακέτο.
Οι χαρακτήρες των έξι «επεισοδίων» αυτής της ταινίας που το καθένα του θα στεκόταν αυτόνομο σαν μια υπέροχη μικρού μήκους ταινία, καλύπτουν όλη την γκάμα των ηρώων ενός γουέστερν, αλλά κι ολόκληρου του «κοενικού» σύμπαντος.

Πέμπτη 30/05/2019 στις 20:00 – Προβολή ταινίας και συζήτηση

Προβολή της ταινίας “Μια νύχτα, 12 χρόνια”. Θα ακολουθήσει συζήτηση για το κίνημα των Τουμαμάρος της Ουρουγουάης με αφορμή την έκδοση του θεατρικού έργου “Ο Πέδρο και ο λοχαγός”.

Για την ταινία:

Μια νύχτα, 12 χρόνια (La noche de 12 anos)

2018, 120′, Σκηνοθεσία: Álvaro Brechner, Παίζουν: Antonio de la Torre, Chino Darín, Alfonso Tort, Soledad Villamil, Silvia Pérez Cruz.
Σεπτέμβριος του 1973. Η Ουρουγουάη τελεί υπό στρατιωτικό καθεστώς. Το κίνημα των ανταρτών Τουπαμάρος έχει ήδη συνθλιβεί. Τα μέλη του έχουν βρεθεί στη φυλακή, αφού υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια. Μια φθινοπωρινή νύχτα, τρεις κρατούμενοι απομακρύνονται από τα κελιά τους για μια μυστική αποστολή. Η εντολή είναι σαφής: «Αφού δεν μπορούμε να τους σκοτώσουμε, ας τους τρελάνουμε». Οι άνδρες θα μείνουν στην απομόνωση για 12 χρόνια. Μια λυρική ιστορία επιβίωσης για τη δύναμη του πνεύματος σε καιρό πολέμου και για τους πείσμονες «τρελούς» της Ιστορίας που επανεπινόησαν όχι μόνο τον εαυτό τους, αλλά τα όρια της ανθρώπινης κατάστασης.

Για το βιβλίο:

Ο Πέδρο και ο λοχαγός, του Μάριο Μπενεντέτι, εκδόσεις RED ‘N’ NOIR

Ο Μπενεντέτι επέλεξε να μιλήσει για τα βασανιστήρια και τη σχέση βασανιστή-βασανιζόμενου μέσα από ένα θεατρικό έργο τεσσάρων πράξεων, όπου κάθε ιντερμέδιο ανάμεσα στις πράξεις σηματοδοτεί κι έναν ακόμη γύρο ολοένα και κλιμακούμενων βασανιστηρίων για τον κρατούμενο. Μέχρι να αρχίσει η επόμενη πράξη και να πάρει τη σκυτάλη ο “καλός” της υπόθεσης, ο ανακριτής, που με όλη την αλαζονεία της τρομερής του εξουσίας είναι σίγουρος ότι θα τον κάνει να μιλήσει και βέβαια να αποδεχθεί την ήττα του. Ο κρατούμενος κρατάει και τελικά καταφέρνει να τον νικήσει μέσα από την άρνησή του. Είναι ο θρίαμβος της αντίστασης, η ηθική ανωτερότητα του αγωνιστή και το δίκιο του αγώνα του τέτοιο.

1 2 3 27