Κινηματογραφικό αφιέρωμα στην Agnès Varda

Κινηματογραφικό αφιέρωμα στην πρωτοπόρο της Nouvelle Vague, Agnès Varda:
– Πέμπτη 23 Ιανουαρίου στις 21:00 προβολή της ταινίας “Cléo de 5 à 7” (1962, 90′)
– Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 21:00 προβολή του ντοκιμαντέρ “Visages villages” (Πρόσωπα & ιστορίες, 2017, 94′) σκηνοθετημένο από κοινού με τον JR

 

Βιβλιοπαρουσίαση: “Ρωγμές, ρήγματα και αντιστάσεις στην κυρίαρχη ψυχιατρική”

Το Σάββατο 25 Ιανουαρίου στις 19:00 με ιδιαίτερη χαρά φιλοξενούμε για μια ακόμα φορά τον Θεόδωρο Μεγαλοοικονόμου για να μας παρουσιάσει το καινούριο του βιβλίο: “Ρωγμές, ρήγματα και αντιστάσεις στην κυρίαρχη ψυχιατρική”.

 

Θεατρική παράσταση “Πονάει το μυαλό μου” από τις Τσιριτσάντσουλες

Το Σάββατο 18 Ιανουαρίου στις 21:00 οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση “Πονάει το μυαλό μου”. Μία παράσταση καμπαρέ βασισμένη σε κείμενα των Άντον Τσέχοφ, Καρλ Βάλεντιν και Μόντυ Πάιθον.

 

Συντελεστές

Παίζουν: Νίκος Γλυκόπουλος, Ντίνα Μαυρίδου, Μαρίνος Μουζάκης
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Γιούσεφ, Μαρίνος Μουζάκης
Κινησιολογία: Ηρώ Κατσιφλώρου
Σκηνικά: Διονύσης Ματαράγκας
Μάσκες-κοστούμια: Μαρία Μαρκοπούλου
Αφίσα: Δημήτρης Καρλαφτόπουλος
Δραματουργία, σκηνοθεσία, μουσικές επιλογές, παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2019
Ευχαριστούμε το αντιεξουσιαστικό, αναρχικό στέκι Αντίπνοια για τη φιλοξενία των προβών μας κι όλες τις τσιριτσάντσουλες που βοήθησαν στην παραγωγή αυτής της παράστασης.

Υπόθεση

Βγήκαν οι κλόουν στη σκηνή να πούνε ιστορίες. Ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή, παράλογες και σουρεαλιστικές όσο και η πραγματικότητα. Ιστορίες που άλλοτε μας συγκινούν, άλλοτε μας κάνουν να γελάμε κι άλλοτε απλά μας πονάνε το μυαλό μας…

Για την παράσταση

Η παράσταση «Πονάει το μυαλό μου» αποτελεί στην ουσία, τη συνέχεια της παράστασης Τσιριτσάντσουλες-Βαριετέ που είχε ανέβει το 2005. Τότε, με πρότυπο τα κείμενα του Καρλ Βάλεντιν από τις παραστάσεις καμπαρέ που έδινε στο μεσοπόλεμο, είχαμε φτιάξει τα δικά μας κείμενα που τα παρουσιάσαμε σαν ένα σόου Βαριετέ. Τώρα παίρνουμε τα γνήσια κείμενα του μεγάλου γερμανού θεατρίνου και μαζί με κείμενα άλλων δύο θρύλων της παγκόσμιας δραματουργίας, του ρώσου Άντον Τσέχοφ και των Βρετανών Μόντυ Πάιθον, συνθέσαμε τη φετινή μας παράσταση. Η μίξη αυτών των τριών διαφορετικών γραφών φαντάζει ίσως περίεργη. Οι δημιουργοί τους προέρχονται από τρεις τελείως διαφορετικές κουλτούρες και είναι εκπρόσωποι τριών διαφορετικών γενιών κωμικών με σχεδόν μισό αιώνα διαφορά ο ένας από τον άλλον. Κι όμως, διαβάζοντας τα μικρά διηγήματα του Τσέχοφ δεν μπορεί να μην έρθουν στο μυαλό σου εικόνες από τις ταινίες των Πάιθον και όταν βλέπεις τον «Παπαγάλο» των τελευταίων δεν μπορείς να μην ανατρέξεις στο κλασικό «το πουλί και το κλουβί» του Βάλεντιν. Έτσι λοιπόν, έστω κι αν διαφέρουν χρονικά και πολιτισμικά οι δημιουργοί, τα έργα τους συναντιώνται σε ένα ουδέτερο έδαφος. Ένα έδαφος διεθνές και διαχρονικό, αυτό της κωμωδίας. Όχι όμως μιας οποιασδήποτε κωμωδίας, αλλά μιας κωμωδίας που καταρρίπτει τις φόρμες, ανατρεπτική, σχεδόν παράλογη, που είναι δυνατόν τόσο να σε απελευθερώσει και να φέρει την κάθαρση, όσο και να σου κάψει ολοκληρωτικά τον εγκέφαλο.
Αυτό το εύφλεκτο υλικό τολμήσαμε να πάρουμε στα χέρια μας φέτος και ως μια επόμενη γενιά και εμείς κωμικών, μισό αιώνα περίπου μετά τους Πάιθον, να το παρουσιάσουμε μέσα από το πρίσμα της δικής μας ματιάς, ως ένα κωμικό μοντέλο, που επηρέασε κατά πολύ τη σκέψη και τη δημιουργικότητά μας.
Δραματοποιήσαμε τέσσερα διηγήματα του Τσέχοφ και πήραμε σκετς από παραστάσεις του Βάλεντιν -κυρίως από το μεσοπόλεμο- και από το «ιπτάμενο τσίρκο» των Μόντυ Πάιθον. Χρησιμοποιήσαμε τις τεχνικές του αυτοσχεδιασμού, του κλόουν και της μάσκας και προσπαθήσαμε να αποδώσουμε την ουσία του πνεύματος του μουσικού αυτού και κωμικού θεάτρου που το λένε καμπαρέ.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις!

Kείμενο του Μπερντέ για τις εκκενώσεις των καταλήψεων και το δόγμα “νόμος και τάξη”:

ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΟΣ; ΠΟΙΑ ΤΑΞΗ;

Στο πλαίσιο του δόγματος “νόμος και τάξη” έχουν πραγματοποιηθεί τους τελευταίους μήνες σωρεία εκκενώσεων καταλήψεων στέγης και χώρων αγώνα. Πρόκειται στην συντριπτική πλειοψηφία τους για κτίρια, τα οποία ήταν αφημένα στην εγκατάλειψη και τη φθορά και καταλήφθηκαν για να στεγάσουν ανθρώπους, πολιτικές αντιλήψεις και συλλογικότητες, πολιτιστικές και καλλιτεχνικές ομάδες και εγχειρήματα, εκπαιδευτικές διαδικασίες, εκδηλώσεις κάθε είδους και πλείστες άλλες δραστηριότητες. Στεγάζουν, δηλαδή, ανθρώπινες σχέσεις, που δομούνται και λειτουργούν με ορους αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας, αυτοέκφρασης, σεβασμού στη διαφορετικότητα, ελεύθερης συνεισφοράς και συμμετοχής και όλα αυτά με αντιιεραρχικό και αντιεμπορευματικό τρόπο. Τις τελευταίες μέρες, μάλιστα, μετά και τη λήξη του περίφημου τελεσίγραφου του υπουργού ΠΡΟ – ΠΟ έχει ενταθεί από κάθε άποψη και σε κάθε επίπεδο η ολομέτωπη επίθεση. Ταυτόχρονα, παρά την επίκληση της νομιμότητας, η αυταρχικότητα, η ωμή βία, η καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών και η έμπρακτη ακύρωση των θεσμικών δήθεν δικονομικών εγγυήσεων προστασίας τους και μάλιστα από αυτούς που έχουν τεθεί ως θεματοφύλακες τους, είναι στο προσκήνιο και έχουν την τιμητική τους.

Ποιος νόμος λοιπόν;
Ο νόμος της ωμής βίας και της επιβολής. Στο στόχαστρο όποιος/α επιλέγει να διαφέρει, όποιος/α επιλέγει να δραστηριοποιείται έξω από νόρμες και κανονικότητες, όποιος/α ευαγγελίζεται και επιδιώκει έμπρακτα μια άλλη κοινωνία οικονομικής ισότητας, πολιτικής ελευθερίας και κοινωνικής αλληλεγγύης, προσπαθώντας, ταυτόχρονα, να κάνει πράξη όσα οραματίζεται στο σήμερα, οποιος/α αντιδρά και αντιστέκεται, αλλά ακόμα ακόμα και όποιος/α δεν σφυρίζει αδιάφορα, οποιος/α δεν σκύβει το κεφάλι, όποιος/α διεκδικεί τα δικαιώματά του και αξιώνει σεβασμό.

Ποια τάξη λοιπόν;
Η τάξη της εκμετάλλευσης, της υποταγής, της φτώχειας, της αποξένωσης, του εγωκεντρισμού, της αδιαφορίας, του ωχαδερφισμού, της δουλοπρέπειας, της εμπορευματοποίησης κάθε έκφανσης της ανθρώπινης υπόστασης.

Οι εκκενώσεις των καταλήψεων μας αφορούν όλους. Διότι σε τελική ανάλυση δρομολογούν και πραγματώνουν μια οργουελική δυστοπία στην οποία η ανθρώπινη ύπαρξη δεν θα έχει καμία αξία. Θα τους αφήσουμε να τα καταφέρουν;;;

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ/Η

Εργαστήριο της ομάδας Rec: Delight and adventure in education

Την Κυριακή 12 Ιανουαρίου στις 14:00 με χαρά φιλοξενούμε ένα ακόμα εργαστήριο της ομάδας Rec – Radical Education Collective. Ακολουθεί το κείμενο αυτοπαρουσίασης της ομάδας και του εργαστηρίου:
[english below]
 
Γεια χαρά!
 
Είμαστε μια συλλογικότητα εκπαιδευτικών που λειτουργεί αυτοοργανωμένα. Προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε τις ιεραρχίες και τις εξουσίες που βρίσκονται μέσα στην μαθησιακή διαδικασία, με στόχο να τη φέρνουμε βήμα
βήμα πιο κοντά σε έναν κόσμο που ονειρευόμαστε, καθώς και να την κάνουμε προσβάσιμη σε περιθωριοποιημένες κοινωνικά ομάδες.
 
Στο εργαστήριο της Κυριακής 12/1/2020 στις 14:00, στον Μπερντέ, θα ψάξουμε να βρούμε που βρίσκεται η χαρά και η περιπέτεια μέσα στην εκπαίδευση. Είναι ο ρόλος του εκπαιδευτικού σημαντικός, είναι το μάθημα απολαυστικό; Θα συνδιαμορφώσουμε την εξερεύνηση του θέματος όσοι και όσες συμμετέχουμε στο εργαστήριο. Μέσα από ομάδες εργασίας, συζήτηση και άλλα εργαλεία, θα προσπαθήσουμε να φέρουμε τα παραπάνω θεωρητικά σχήματα στις
καθημερινές μας παιδαγωγικές πρακτικές. Θα το κάνουμε στα αγγλικά, γιατί δε μιλάμε όλοι ελληνικά. Για αυτές και
αυτούς που δε μιλάνε αγγλικά θα υπάρχει μετάφραση και θα μπορούν να συμμετέχουν χωρίς πρόβλημα.
 
Rec – Radical Education Collective
 
 
 
Hello!
 
We are a self-organised collective of educators. We try, step by step, to bring the learning process closer to the world we are dreaming of by exposing the hierarchies and power within it and to make learning more accessible to socially marginalized groups.
 
In the workshop of Sunday 12/1/2020 at 14:00, in Mperntes, we will search to find where lies the delight and the adventure in education. Is the role of the educator important? is the lesson delightful? This workshop will be shaped by our common exploration of the topic. Through working groups, discussion and other tools, we will try to bring the theories we have in mind into our daily pedagogical practices. We
don’t want oppressive behaviors reproduced in the learning space, however if this happens we support participants to speak up or speak to us about it. All of this will be in english as not all of us speak greek. For those that don’t speak english there will be translation and they can participate without a problem.
 
Rec – Radical Education Collective
1 2 3 4 5 67